Pałac

Na pocz. w. XIX własność Michała Grabowskiego, później dobra przeszły na jego syna Lucjana. Pałac neogotycki, trójkondygnacyjny na planie prostokąta i mocno zróżnicowanej bryle. Przy jednej z bocznych elewacji dwukondygnacyjny ryzalit z cylindryczną wieżą przebitą oculusami, zwieńczoną daszkiem stożkowym z wieżyczkami. Druga kwadratowa wieża z loggią znajdowała się po przeciwnej stronie, wzbogaconej o taras wsparty na arkadach. W elewacji ogrodowej znajdował się kolejny ryzalit z ostrołukowymi drzwiami, flankowanymi uskokowymi przyporami. Okna zdobione naczółkami, dach czterospadowy. Dookoła rozciągał się park ze stawem. Założenie niezachowane.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 11-12
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 1, Warszawa 1880 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/). s. 28
• Jaroszewski T. S., O siedzibach neogotyckich w Polsce, Warszawa 1981 s. 172
• Urbański A., Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi, Warszawa 1928 s. 106