Oficyny

Własność Obryńskich, w 1. poł. w. XIX Konstantego Dunin-Rajeckiego h. Łabędź, a następnie jego córki Zofii, która wyszła za mąż za Józefa Kaszyca. Kaszycowie byli właścicielami majątku do r. 1939. Po bokach pałacu wzniesionego przez Konstantego Dunin-Rajeckiego w r. 1839 wybudowano dwie piętrowe oficyny, dalsze losy budowli nie są znane. Z jednej z nich zachowały się ruiny. Murowana, czterokondygnacyjna, na planie prostokąta, nakryta dachem naczółkowym. W dwóch dolnych kondygnacjach fasada trójosiowa, w wyższych czteroosiowa. Dekorację fasady uzyskano łącząc ceglane i tynkowane fragmenty ściany. Skrajne osie ujęte zostały w obejmujące dwie kondygnacje prostokątne, tynkowane płyciny zamknięte łukami ostrymi. Część środkową dekorowały pionowe pasy cegieł zamknięte oślim grzbietem. Elewacje wieńczył gzyms.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 306-307
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 7, Warszawa 1883 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VII) s. 352