Oficyna w dawnym zespole pałacowo-parkowym

Niegdyś dobra w rękach Radziwiłłów, w XVIII w. m.in. Oskierków, w pocz. XIX w.często zmieniające właścicieli. Od 1838 r. własność hr. Aleksandra Łęskiego, później jego spadkobierców aż do 1937 r. Stary drewniany dwór zapewne z pocz. XIX w., w 1873 przeznaczony na oficynę. W tym samym roku wzniesiony przez hr. Hilarego Łęskiego i jego żonę ks. Marię Drucką-Lubecką nowy murowany pałac neoklasycystyczny. Zachowana do dziś murowana oficyna usytuowana na płd. od pałacu, złożona ze starszej parterowej części wzniesionej w poł. XIX w. jako stajnia oraz nowszej, piętrowej, wybudowanej w 2 poł. XIX w. z przeznaczeniem na pomieszczenia mieszkalne. Część parterowa na planie wydłużonego prostokąta, otynkowana, o dłuższej elewacji 6-osiowej, kryta dachem dwuspadowym. Część piętrowa murowana z żółtej cegły, kryta dachem czterospadowym. Elewacja frontowa 3-osiowa, część środkowa ujęta parą lizen, zwieńczona szczytem.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 278