Oficyna

Własność Tuhanów, Massalskich, którzy przyjęli nazwisko Tuhanowskich, następnie m.in. Danejków, Kościennickich, Wereszczaków, a od 2. ćw. w. XIX ponownie Tuhanowskich. Ostatnia właścicielka Józefa Tuhanowska przekazała Tuhanowicze Mińskiemu Towarzystwu Rolniczemu, które miało utrzymać we dworze szkołę rolniczą. Po I wojnie światowej majątek stał się własnością państwa. Istniejącą do r. 1915 oficynę zwaną „Murowanką” wzniesiono po prawej stronie dworu. Do budynku dobudowano po lewej stronie drewniane skrzydło mieszczące m.in. kuchnię i oranżerię. W oficynie gościł A. Mickiewicz, a następnie liczni poeci i uczeni. Częściowo murowana, częściowo drewniana, na planie prostokąta, parterowa na wysokim podmurowaniu, nakryta dachem naczółkowym z wystawką na osi fasady, a w części drewnianej dachem dwuspadowym. Jedna z elewacji bocznych dwuosiowa. Na osi fasady, na wysokim podmurowaniu ganek, którego dwie pary kolumn podtrzymywały balkon. Podziały pionowe przeprowadzone lizenami wspierającymi gzyms wieńczący. Okna w dekoracyjnych obramieniach.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 387-389
• Несцярчук Л. М., Замкі, палацы, паркі Берасцейшчыны, Мінск 2002 (https://orda.of.by/.lib/nesterchuk/zppb/0) s. 77-78
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 12, Warszawa 1892 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XII/) s. 608