Oficyna dworska

W XVII w. dobra rodziny Naruszewiczów, następnie Wawrzeckich i w pocz. XIX w. Meysztowiczów. Pałac wzniesiony przed 1875 przez Szymona Meysztowicza w stylu angielskiego neogotyku. Wokół pałacu założony park. Pałac częściowo spalony w czasie lub krótko po II wojnie światowej, odbudowany w uproszczonej formie. Z zabudowań dworskich częściowo zachowana oficyna: murowana z cegły i obłożona kamieniem polnym, na planie prostokąta, kryta zapewne dachem dwuspadowym (niezachowany). Naroża opięte tynkowanymi pilastrami. Obramienia otworów w tynkowanych profilowanych opaskach. Trójkątne szczyty dekorowane wykonanymi w tynku ząbkowanymi fryzami. Elewacja frontowa 7-osiowa z wejściem na osi.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 56