Oficyna dworska

Majątek niegdyś w składzie dóbr Lebiedziew, należących do ks. Holszańskich, później Radziwiłłów. Wydzielony w tych dóbr w koń. XVIII, zakupiony przez Józefa Świętorzeckiego. Dwór wzniesiony zapewne w 1 poł. XIX w. przez Stanisława Świętorzeckiego (1792-1838), wokół dworu założony park i uprzemysłowione gospodarstwo rolne. Dwór zniszczony i rozebrany w czasie II wojny światowej. Zachowana oficyna z ok. poł. XIX w., usytuowana po płd. stronie dworu, mieszcząca niegdyś pralnię i kuchnię. Budynek neogotycki, murowany z cegły, tynkowany, na planie prostokąta, parterowy od strony dziedzińca dworskiego, piętrowy od strony elewacji szczytowej, kryty dachem naczółkowym. Okna ostrołukowe, w elewacji szczytowej ujęte półkolumnami. We wnętrzach sklepienia krzyżowe. W oficynie obecnie urządzona biblioteka.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 208
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 117
• Федорук А. Т, Старинные усадьбы Минского края, Мінск 2000 s. 251