Oficyna dworska

Dobra Leonpol, pierwotnie zwane Czuryłowiczami, w XVI w. w posiadaniu Massalskich, po 1611 Lwa Sapiehy, następnie rodziny Rudomina-Druckich, Ogińskich i Kleczkowskich. W 1745 zakupione przez Mikołaja Tadeusza Łopacińskiego i pozostające w rękach rodziny do II wojny światowej. W l. 1768-69 wzniesiony przez Tadeusza Łopacińskiego barokowy pałac, wokół pałacu założony park z cieplarniami i oranżeriami. Przy pałacu po obu stronach dziedzińca wzniesione budynki gospodarcze: spichlerz i oficyna. Obecnie oba budynki nieużytkowane, zdewastowane. Oficyna wzniesiona po zach. stronie pałacu. Murowana, tynkowana, założona na planie prostokąta, jednokondygnacyjna, kryta dachem naczółkowym. Od pn. późniejsza węższa od korpusu przybudówka. Elewacje ujęte boniowaniem, zwieńczone profilowanym gzymsem. Okna prostokątne.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 187
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 52