Oficyna dworska

Oficyna w założeniu dworsko-parkowym, usytuowanym ok. 500 m na pn. od zabudowań wiejskich, w zakolu rzeki Zareżanki. W 2 poł. XIX w. własność Abramowiczów, po 1918 Oskierków, następnie Jarocińskich. W 1938 dobra rozparcelowane. W majątku dwór z k. XVIII lub pocz. XIX. (niezachowany), wokół dworu krajobrazowy park o pow. ok. 15 ha. W parku oficyna, pawilony dworskie, lamus i inne zabudowania gospodarcze. Oficyna klasycystyczna, z k. XVIII lub pocz. XIX w. Po zniszczeniu dworu pełniąca funkcję domu mieszkalnego właścicieli majątku. Niezachowana. Drewniana, tynkowana, założona na planie prostokąta, parterowa, kryta czterospadowym dachem łamanym. Elewacja frontowa pięcioosiowa, o osi środkowej w formie podwyższonego ryzalitu zwieńczonego trójkątnym szczytem. W ryzalicie półkoliście zamknięta wnęka z otworem wejściowym.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 178
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 161
• Polska w Krajobrazie i Zabytkach, t. 2, Warszawa 1930 s. 299