Oficyna dworska

Dobra co najmniej od poł. XIX w. do wybuchu II wojny światowej w rękach rodziny Okuszków. W l. 30. XIX w. wzniesiony klasycystyczny dwór, na płd. od dworu zachowana do dziś klasycystyczna oficyna. Budynek murowany z cegły, na podmurówce z kamienia polnego, tynkowany, założony na planie prostokąta, podpiwniczony, parterowy, kryty dachem czterospadowym. Elewacje na narożach zdobione boniowaniem, zwieńczone szerokim belkowaniem z kostkowaniem. W partii belkowania niskie okienka strychowe. Prostokątne okna w dekoracyjnych tynkowych opaskach, z nadokiennikami w formie listew zagiętych na kształt podkowy. Elewacja frontowa 7-osiowa, z wejściem na osi (obecnie dołem zamurowane, pełniące funkcję okna), elewacje boczne 2-osiowe, z wtórnie wybitymi otworami okiennymi.

Bilbiografia

• Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 4, Warszawa 1883 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_IV) s. 363
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 88-9