Oficyna dworska

Niegdyś dobra Kołbów-Sieleckich, następnie Boryczewskich i Zawadzkich. W 1 poł. XIX w. własność Wańkowiczów, od 1865 r. Łokuciewskich i Leszczyńskich. W XIX/XX w. w majątku wzniesiony nad stawem obszerny murowany dwór, wokół niego założony park i postawione zabudowania gospodarcze, w tym duża oficyna. Oficyna drewniana, na planie litery T, złożona z krótkiego piętrowego skrzydła mieszkalnego i dostawionego do jego tylnej pn.-zach. elewacji wydłużonego skrzydła bocznego złożonego ze środkowej części piętrowej, krytej dachem dwuspadowym i po obu jej stronach części parterowych, krytych dachami pulpitowymi.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 135
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 15, cz. 2, Warszawa 1902 (http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_XV_cz.2/) s. 52-3