Odwach

W r. 1780 zburzono grożący zawaleniem szpital św. Ducha, należący do gminy miejskiej. Powstały w ten sposób plac został w l. 1786-88 wykupiony od miasta przez rząd Galicji. Pod koniec w. XVIII, po zburzeniu murów miejskich i zasypaniu fosy, plac powiększono, przy czym uzyskany teren był własnością miasta. W l. 1827-29 na „rządowej” części placu wzniesiony został odwach wg proj. Mateo Brezaniego. Koszt budowy pokrył mieszczanin lwowski Karol Hartmann, w zamian za co gmina zezwoliła mu na przebudowę i powiększenie sąsiadującej z placem kamienicy na rogu ul. Kilińskiego (ob. Beryndy) i Teatralnej. Klasycystyczny, parterowy budynek odwachu mieścił od frontu strażnicę dla żołnierzy, z trzech stron otwartą półkolistymi arkadami (ich prześwity zostały później przekształcone w okna), oraz w głębi izbę oficerską. Elewacje boniowane, fasada zaakcentowana tympanonem z panopliami. Obecnie klub nocny.

Artyści i rzemieślnicy

• Brezani Mateo, architekt

Bilbiografia

• Jaworski F., O szarym Lwowie, Lwów 1917 s. 111-112
• Аpхітектура Львова. Час і стилі XIII-XXI cт., red. Ю.O. Бірюльов, Львiв 2008 s. 188
• Mańkowski T., Początki nowożytnego Lwowa w architekturze, „Prace Sekcji Historii Sztuki i Kultury Towarzystwa Naukowego we Lwowie”, t. 1, 1929, s. 22-70 s. 39