Obora w dawnym zespole dworsko-parkowym

Dobra w XVI w. w rękach Ościków, następnie Hlebowiczów, zaś w XVIII w. Sawickich i Niezabytowskich. Od pocz. XIX do 1939 r. własność rodziny Tukałłów. Założenie dworskie kształtowane od k. XVIII w. przez Niezabytowskich, barokowy ogród założony w 1793 r., w 1 poł. XIX w. przekształcony w park krajobrazowy. Za parkiem dwór gospodarczy. Do niedawna w zespole budynków gospodarczych zachowana obora z 1900 r. Budynek murowany z kamienia polnego, z dekoracją z czerwonej cegły, na planie wydłużonego prostokąta o wym. 72 x 18 m, o grubości ścian dochodzącej do 70 cm, kryty dachem dwuspadowym. Elewacje artykułowane lizenami, zwieńczone kostkowym gzymsem, odcinkowo zamknięte okna i szerokie otwory wejściowe w dekoracyjnych ceglanych obramieniach. Na jednej ze ścian data budowy: "1900". Budynek zburzony w 2015 r.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 258
• Федорук А. Т., Старинные усадьбы Минского края, Минск 2000 s. 134