Nowy meczet

Usytuowany w dzielnicy Łukiszki, przy dawnym zaułku Mahometańskim, na miejscu starego drewnianego meczetu. Zbudowany w l. 1866-67, remontowany w r. 1897, 1927 i 1936. Przejęty przez władze w 1946, w r. 1968 (?) zniszczony wraz z mizarem. Drewniany, na planie prostokąta, przykryty blaszanym dachem dwuspadowym. Elewacje oszalowane poziomo, wzmocnione lisicami. Nad trójkątnym szczytem elewacji frontowej (północnej) sześcioboczny sygnaturkowy minaret zwieńczony ostrosłupowym hełmem z kulą i sterczyną z półksiężycem. Wejście osłonięte gankiem wspartym na dwóch słupach. W elewacji płd. mihrab na planie prostokąta, przykryty dwuspadowym daszkiem z okapem, ujęty parą wysokich prostokątnych okien. Elewacje boczne trójosiowe, z wysokimi prostokątnymi oknami. We wnętrzu, po lewej stronie od wejścia babiniec, po prawej sień. Sala modlitw z galerią wspartą na słupach. W r. 1912 podłoga przykryta matami wojłokowymi, później zamienionymi na dywanami. Na ścianach zawieszone muhiry.

Bilbiografia

• Drozd A., Dziekan M., Majda T., Meczety i cmentarze Tatarów polsko-litewskich, T. 2, Warszawa 1999 s. 30-31
• Kryczyński L., Historia meczetu w Wilnie, Warszawa 1937