Nagrobek Pieńczykowskich

Usytuowany na miejscowym cmentarzu. Na wysokim kopcu (ok. 500 cm), kryjącym grobowiec ustawiona figura żałobnika z urną na wysokim cokole. Żałobnik stoi w kontrapoście, ze skrzyżowanymi nogami (prawa stopa utrącona). Prawą ręką, opierając się o cokolik z urną po jego prawej stronie, zasłania policzek. Lewa ręka zgięta w łokciu i oparta z przodu o cokolik. Żałobnik przepasany na wysokości bioder szatą opadającą z prawego ramienia. Urna częściowo utrącona, przypomina kyatos. Dekorowana płaskorzeźbionymi liśćmi. Przez cokolik przewieszony kir i łańcuch. Z czterech stron cokołu płyciny o narożach wypełnionych ćwierć palmetami oraz wypukłorzeźbione kajdany. Grobowiec powstał zapewne ok. 1810 r.

Bilbiografia

• Cmentarze dawnego powiatu buczackiego, red. A.S. Czyż, B. Gutowski, Warszawa 2017