Młyn wodny w dawnym zespole pałacowo-parkowym

Lubów (Lubowo) (Liubavas), rejon wileński, okręg wileński, Litwa

W 1 poł. XVI w. miejscowe dobra w rękach Olbrachta Gasztołda, następnie m.in. ks. Mikołaja Radziwiłła "Rudego" (wówczas założony folwark z browarem), rodziny Golejewskich i Tyszkiewiczów. Po 1857 r. własność rodziny Śliźniów. W czasie II wojny światowej część zabudowań dworskich, zniszczona, w majątku urządzone więzienie a następnie sowchoz. Obecnie zabudowania dworskie, w tym młyn, pod nadzorem organizacji Park Europy. Młyn wzniesiony w 1902 r., wyremontowany w 2011, zaadaptowany na Muzeum Historii oraz Dziedzictwa Kulturowego i Technicznego. Murowany z kamienia polnego, na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, kryty dachem dwuspadowym. Obramienia okien oraz ozdobny podokapowy gzyms kostkowy wykonane z czerwonej cegły. We wnętrzu zrekonstruowane urządzenia młyńskie.

Bilbiografia