Mizar

Usytuowany poza wsią, ok. 300 m na wsch. od zabudowy wiejskiej i 100 na płd.-wsch. od kołchozu. Położony przy drodze lokalnej, założony na planie prostokąta o pow. 1,3 ha, na płaskim terenie porośniętym gęsto krzewami i pojedynczymi drzewami. Otoczony wałem ziemnym i współczesnym drewnianym płotem, z wejściem od strony płd. Wewnątrz brak podziałów na kwatery i ścieżki. W pobliżu wejścia na cmentarz miejsce po niezachowanym meczecie. Mizar założony zapewne ok. r. 1757, dla mieszkańców Daubuciszek, jednej z najstarszych osad tatarskich na terenie ob. Białorusi (Tatarzy osadzeniu tu przez księcia Witolda), w w. XVII będącej własnością rodziny Kryczyńskich. Na cmentarzu przeważają nagrobki z 2 poł.w. XIX, w formie granitowych płyt, najstarszy czytelny pochodzi z r. 1842 (Rosolana Kryczyńskiego), nowsze groby bardziej okazałe, z inskrypcjami w j. arabskim oraz polskim i rosyjskim. Część nagrobków z pocz. w. XX zyskuje formę obelisków. Na grobach przeważają nazwiska: Kryczyński, Talkowski, Bazarewski.

Bilbiografia

• Drozd A., Dziekan M., Majda T., Meczety i cmentarze Tatarów polsko-litewskich, T. 2, Warszawa 1999
• Jankowski, Cz., Powiat oszmiański. Materiały do dziejów ziemi i ludzi, t. 1, Petersburg 1896
• Drozd A., Tatar Inscriptions from the Eighteenth Century in Belarus, [w:] Turkey, Kazakhstan and the Crimea. Ten years of Turkology in Poznań, red. Jankowski H., Poznań 2013, s. 47-60 s. 56
• Lewkowska, A., Lewkowski, J., Walczak, W., Zabytkowe cmentarze na kresach wschodnich drugiej Rzeczypospolitej. Województwo wileńskie na obszarze Republiki Białorusi, Warszawa 2007