Meczet

Usytuowany w centrum wsi. Zbudowany w r. 1889, na miejscu starszego spalonego, pochodzącego z l. 1615-16. W w. XIX posiadający status "katedry", z imamami noszącymi tytuł chatypa. Kilkakrotnie remontowany, w tym w r. 1993. Czynny. Budynek drewniany, na planie prostokąta o wym. 17,2 x 11,8 m., zwieńczony blaszanym dachem kalenicowym, trójspadowym, z trójkątnym szczytem w elewacji. Minaret przesunięty ku fasadzie, sześcioboczny, z kopułą zwieńczoną sterczyną z półksiężycem. Mihrab dostawiony do elewacji pn. pięcioboczny, przesunięty względem osi wzdłużnej ku wschodowi. Elewacje oszalowane pionowo, wzmocnione lisicami. Fasada z dwoma parami drzwi (od wsch. jednoskrzydłowe, wiodące do babińca); elewacje boczne trójosiowe, okna prostokątne. Układ wnętrza wzdłużny. Sala modlitw przykryta sufitem, obita boazerią (przed 1993 tapetą), wzdłuż ściany pn. galeria, w ścianie wsch. dwa prześwity do babińca. Nisza mihrabu zamknięta łukiem odcinkowym, stojący obok minbar z r. 1686, drewniany, przeniesiony ze spalonego meczetu w Bazarach.

Bilbiografia

• Drozd A., Dziekan M., Majda T., Meczety i cmentarze Tatarów polsko-litewskich, T. 2, Warszawa 1999 s. 35-37