Meczet

Usytuowany w płd. części miasta, przy ob. ul. Lenina (dawniej Tatarskiej). Zbudowany w r. 1855, z fundacji majora Aleksandra Assanowicza, na miejscu starszego, zrujnowanego (pierwsza wzmianka o meczecie w Nowogródku z r. 1558, późniejszy meczet wzniesiony w r. 1796). Remontowany w 1936, w r. 1948 odebrany Tatarom, przebudowany na dom mieszkalny, odzyskany w 1993, rekonstruowany do 1997 pod kier. imama Alego Szegidewicza. Drewniany, na planie prostokąta ze skrzydłami, w których przedsionek babińca i mihrab, przykryty dachem czterospadowym, przechodzącym nad skrzydłami w dwuspadowy. Pośrodku minaret wieżowo-sygnaturkowy, na rzucie ośmiobocznym, zwieńczony ośmioboczną kopułą obitą blachą. Od wsch. niewielki przedsionek prowadzący do sali modlitw. Elewacje ob. oszalowane poziomo (pierwotnie pionowo), wzmocnione lisicami, okna prostokątne. Podział wnętrza poprzeczny. Minbar współczesny wykonany na wzór starego, zniszczonego w r. 1945, wykonanego być może w kon. w. XVIII.

Artyści i rzemieślnicy

• Szegidewicz Aleg

Bilbiografia

• Drozd A., Dziekan M., Majda T., Meczety i cmentarze Tatarów polsko-litewskich, T. 2, Warszawa 1999 s. 54-56, il. 36-40, 78, 233-239
• Drozd A., Tatar Inscriptions from the Eighteenth Century in Belarus, [w:] Turkey, Kazakhstan and the Crimea. Ten years of Turkology in Poznań, red. Jankowski H., Poznań 2013, s. 47-60
• https://www.radzima.org/pl/nowogrodek/1666.html [dostęp: 11.06.2018]