Meczet

Usytuowany na skraju osady, ok. 200 m od drogi Nowogródek - Lida. Zbudowany w l. 30. w. XIX, na miejscu starszego z r. 1688. Zamknięty po II wojnie światowej, popadający w ruinę (w l. 90. w. XX bez dachu, stropu, okien i drzwi oraz bez wyposażenia), odrestaurowany na pocz. w. XXI. Drewniany, na planie prostokąta o wym. 11,9x7,9 m, przykryty dachem czterospadowym zwieńczonym centralnym ośmiobocznym minaretem sygnaturkowym z cylindryczną kopułką. Mihrab na planie kwadratu, kryty daszkiem dwuspadowym. Od strony pn-wsch. wspólne wejście dla kobiet i mężczyzn (pierwotnie w tym miejscu narożne podcienie wsparte na 5 słupach, z wejściem do sali modlitw). Elewacje obecnie oszalowane poziomo, wzmocnione lisicami. Układ wnętrza poprzeczny, z babińcem w części pn.-wsch. W sali modlitw galeria wsparta na dwóch słupach. Pierwotne wyposażenie pochodzące z w. XVIII, niezachowane.

Bilbiografia

• Drozd A., Dziekan M., Majda T., Meczety i cmentarze Tatarów polsko-litewskich, T. 2, Warszawa 1999 s. 52-53, il. 33-37, 225-232
• https://www.radzima.org/pl/object-photo/1656.html [dostęp: 6.06.2018]
• Kryczyński S., Tatarzy litewscy, Warszawa 1938 s. 192, il. 22