Lamus w zespole pałacowo-parkowym

W XVI w. dobra Hanuta w rękach ks. Holszańskich, następnie Kociełłów. Od 1 poł. XVIII w. własność Ogińskich. Pałac wzniesiony ok. 1765 r. przez ks. Tadeusza Ogińskigo, wokół pałacu założony rozległy park. Po 1832 r. dobra sprzedane Rzewuskim, na przełomie XIX i XX w. Wołłowiczom. Pałac w czasie II wojny spalony, park zniszczony. Pozostałe budynki założenia pałacowo-parkowego, w tym lamus, niezachowane. Lamus wzniesiony zapewne w 2 poł. XVIII w., usytuowany po lewej stronie paradnego dziedzińca, nad brzegiem stawu. Murowany, na rzucie kwadratu, dwukondygnacyjny, nakryty namiotowym dachem gontowym o bardzo szerokim okapie. Dach zwieńczony kopułką z iglicą.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 114-5
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 248
• Федорук А. Т., Старинные усадьбы Минского края, Минск 2000 s. 61