Lamus w dawnym zespole pałacowo-dworskim

Niegdyś dobra w rękach Radziwiłłów, w XVIII w. m.in. Oskierków, w pocz. XIX w.często zmieniające właścicieli. Od 1838 r. własność hr. Aleksandra Łęskiego, później jego spadkobierców aż do 1937 r. Stary drewniany dwór zapewne z pocz. XIX w., w 1873 przeznaczony na oficynę. W tym samym roku wzniesiony przez hr. Hilarego Łęskiego i jego żonę ks. Marię Drucką-Lubecką nowy murowany pałac neoklasycystyczny. Najstarszy obiekt w zespole pałacowo-parkowym - lamus wzniesiony w XVIII w. - niezachowany, zniszczony na przełomie XX i XXI w. Drewniany, na planie prostokąta, piętrowy, kryty dachem dwuspadowym. Od frontu piętrowa galeryjka wsparta na 4 słupach ze schodami prowadzącymi na piętro.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 28
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 278