Lamus pałacowy

W w. XVII własność Sobieskich, później Błędowskich h. Półkozic, którzy dzierżyli dobra do poł. w. XIX. Kolejnymi dziedzicami dóbr byli Jaźwińscy h. Grzymała i hr. Starzeńscy. Pałac wzniesiony przez Sobieskich spłonął ok r. 1750, a pozostałości przeniesiono do majątku w Woronczynie. Przez długi czas z całego założenia zachował się lamus oraz fragment parku. Błędowscy wznieśli późnobarokowy dwór, określany jako "stary [...] już walący się, ale dosyć obszerny [...] z dużym salonem z kolumnami". W pobliżu stała oficyna wykorzystywana jako kuchnia i "dworek za bramą" (zapewne dom odźwiernego). Kompleks niezachowany.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 617-619
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 1, Warszawa 1880 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/). s. 254