Lamus

W XVII w. dobra rodziny Naruszewiczów, następnie Wawrzeckich i w 1 tercji XIX w. Meysztowiczów. Pałac w stylu gotyku angielskiego wzniesiony na miejscu starszego, klasycystycznego, przed rokiem 1875 przez Szymona Meysztowicza w stylu angielskiego neogotyku. Wokół pałacu założony park. Po lewej stronie pałacu drewniany lamus pochodzący jeszcze z czasów istnienia rezydencji klasycystycznej, wzniesiony być może przez Wawrzeckich w pocz. XIX w. Lamus niezachowany. Drewniany, założony na rzucie kwadratu, o trzech zwężających się ku górze kondygnacjach, kryty dachem namiotowym. Elewacje dolnej kondygnacji w formie przyściennych portyków: rozczłonkowane pilastrami i zwieńczone trójkątnymi szczytami, w których płaskorzeźbione koła wozu. Kondygnacja druga na rzucie ośmioboku, o narożnikach ujętych pilastrami, zwieńczone profilowanym gzymsem. Trzecia kondygnacja w formie czworobocznej wieżyczki zegarowej.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 216-217
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 55
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 6, Warszawa 1885 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VI) s. 243