Lamus dworski

Majątek w XVIII w. w posiadaniu rodziny Despot-Zenowiczów i Kiełpiszów, następnie Tadeusza Żaby, zaś w XIX w. książąt Druckich-Lubeckich. W XX w. własność Łęskich. Dwór wzniesiony w 2 poł. XVIII w. przez wojewodę połockiego Tadeusza Żabę, niezachowany. Przy dworze klasycystyczny lamus zapewne z 1 poł. XIX w., obecnie w stanie ruiny. Lamus murowany, tynkowany, założony na planie prostokąta, parterowy, kryty dachem dwuspadowym. Elewacje na narożach dekorowane boniowaniem. Fasada poprzedzona wgłębnym podcieniem wspartym na ośmiu kolumnach.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 210
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 163