Lamus dworski
Hawłowice Górne (Hawłowice Górne), powiat jarosławski, województwo podkarpackie, Polska
Budynek wzniesiony zapewne przez Stanisława Broniowskiego w latach 1562-77, w miejscu wcześniejszej drewnianej siedziby wzmiankowanej w r. 1468. Funkcje mieszkalne pełnił do pocz. w. XVIII, kiedy został zamieniony na lamus obok nowowzniesionego dworu, rozebranego w l. 60. w. XX. Pierwotnie zapewne dwukondygnacyjny w typie wieżowym. W czasie II wojny światowej pełnił funkcje kaplicy (dobudowa prezbiterium w r. 1941, zlikwidowanego w r. 1963). Od r. 2002 gruntownie konserwowany. Murowany z kamienia na rzucie czworoboku, jednokondygnacyjny, podpiwniczony. Dach naczółkowy, wysoki, pobity gontem z wydatnymi okapami podtrzymywanymi przez słupy w formie wiązek. W przyziemiu izba sklepiona kolebkowo z lunetami, z fragmentami malowideł z 3. ćw. w. XVI (motywy roślinne i h. Tarnawa Stanisława Broniowskiego). Piwnice sklepione kolebkowo.
Bilbiografia
- https://zabytek.pl/pl/obiekty/hawlowice-gorne-zespol-dworski [dostęp: 09.08.2022]
- Wolski M., Renesansowy dwór w Hawłowicach, Kraków 2008
- Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016 s. 427.
- Piórecki J.,Zabytkowe ogrody i parki województwa przemyskiego, Rzeszów 1989 s. 67-68.