Lamus dworski

Dawniej część księstwa świsłockiego w rękach Haraburdów h. Abdank, następnie dobra nabyli Radziwiłłowie, a w r. 1696 majątek zakupili Niezabytowscy, którzy dzierżyli włości do II wojny światowej. Dwór z przeł. w. XVIII i XIX spłonął ok r. 1900, pozostały po nim tylko obiekty gospodarskie, w tym charakterystyczny, dwukondygnacyjny lamus na planie kwadratu, z obiegającą go galerią i czterospadowym dachem wspartym na słupach.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 16-19
• Urbański A., Pro memoria: 4-ta serja rozgromionych dworów kresowych, Warszawa 1929 s. 116