Kościółek filialny pw. Matki Boskiej Różańcowej

Majątek w posiadaniu jezuitów, którzy w r 1951 wznieśli drewniany kościółek. Kolejny zbudowany w r. 1770, jako filia trokielska. Zbliżony wyglądem i rozmiarami do kościoła parafialnego w Trokielach, drewniany, z trójbocznym zamknięciem prezbiterium. Wśród wyposażenia 3 ołtarze, w głównym obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem w posrebrzanej sukience i koronami. W r. 1828 określony jako zrujnowany, w r. 1830 groził zawaleniem, w r. 1864 na jego miejscu wzniesiona ośmioboczną, drewnianą kaplicę, z fundacji właściciela majątku, w której pochowana została jego małżonka. W r. 1936 kaplica remontowana, do wybuchu wojny użytkowana raz w roku. Po r. 1945 zniszczona. W l. 90. XX w. wzniesiony nowy kościół. W trakcie przynależności majątku do zakonu jezuitów wzmiankowana także kaplica prywatna, w budynku rezydencji zakonnej, wzmiankowana ostatni raz w r. 1782.

Bilbiografia

• Kałamajska-Saeed, M., Kaplica p.w. Matki Boskiej Ostrobramskiej w Urciszkach, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. III: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa wileńskiego, red. M. Kałamajska-Saeed, t. 4, Kraków 2011 225-226