Kościół wizytek pw. Najświętszego Serca Jezusa

Kościół wizytek usytuowany przy ul. Rossa 6 (Rasu g. 6). Ziemia zapisana wizytkom przez Annę Waszkietównę Karasiową w l. 1694-1700. Budowa kościoła rozpoczęta w r. 1729, wg. proj. rzymskiego, wizytowana przez architekta Józefa (identyfikowany z budowniczym Józefem Pohlem), wstrzymana w r. 1741. Drugi, rokokowy etap budowy w l. 1744-51, zapewne wg proj. Jana Krzysztofa Glaubitza. Kościół poświęcony w r. 1756. W r. 1865 kościół przeznaczony na cerkiew, przebudowany (m.in. rozebrana wieża-dzwonnica zwieńczona sercem, przekształcona forma kopuły, dobudowany neobarokowy przedsionek, zniszczone freski, wstawiony ikonostas), klasztor przejęty przez prawosławne zakonnice. Kościół i klasztor zwrócone wizytkom w r. 1919, kościół odrestaurowany (rozebrany przedsionek, odrestaurowane malowidła ścienne). W r. 1949 kościół i klasztor przeznaczone na ciężkie więzienie, wszystkie ołtarze rozebrane, wnętrze kościoła podzielone żelbetowymi stropami na trzy kondygnacje. Kościół wraz z klasztorem w ostatnich latach odzyskany przez katolików (2005 większość budynków, 2018 pozostałe budynki klasztorne). Kościół murowany, tynkowany, na planie krzyża greckiego, z centralną ośmioboczną kopułą z dwukondygnacyjnym tamburem i latarnią. Fasady na zakończeniach ramion krzyża zwieńczone wolutowymi szczytami.

Artyści i rzemieślnicy

• Glaubitz Jan Krzysztof (ok. 1700-1767), architekt
• Pohl Józef, budowniczy

Bilbiografia

• Wileńska architektura sakralna doby baroku. Dewastacja i restauracja, pod red. Andrei Langera, Dietmara Poppa, Marburg 2005 s. 156-162
• Jamski P., Wilno, Kraków b.d.
• Drema Vladas, Vilniaus Bažnyčios, Vilnius 2007 946-953