Kościół trynitarzy pw. Świętej Trójcy w Trynopolu

Usytuowany w dawnej rezydencji biskupiej zwanej Trynopol, położonej na pn. od Wilna w Werkach (obecnie w granicach Wilna, ul. Werkowska 29). Wzniesiony dla trynitarzy sprowadzonych tu przez bpa Konstantego Kazimierza Brzostowskiego w r. 1700, konsekrowany w r. 1722. Ideowo włączony w skład pobliskiej Kalwarii w Werkach jako świątynia Salomona. W l. 1755-63 do kościoła od płd. dostawiony dwuskrzydłowy klasztor, w kościele wymurowany nowy chór muzyczny i odnowione wyposażenie. W 1832 klasztor zamknięty, w 1849 kościół przekształcony na cerkiew pw. św. Józefa (usunięte drewniane barokowe wyposażenie), w klasztorze siedziba metropolity Siemaszki. Po I wojnie światowej zespół potrynitarski w rękach katolików, po II wojnie (przed 1948) ponownie odebrany. Odzyskany przez kurię wileńską w r. 1992, poddany renowacji. Kościół rekonsekrowany w 1997. Wyposażenie niezachowane. Regencyjny ołtarz główny z kościoła trynitarzy obecnie w kościele parafialnym w Rudnikach. Kościół o układzie wnętrza nawiązującym do rzymskiego kościoła trynitarzy pw. S. Carlo alle Quattro Fontane. Murowany, tynkowany, na planie prostokąta, w który wpisane przenikające krzyż i rozciągnięty ośmiobok. Fasada dwuwieżowa, artykułowana zwielokrotnionymi pilastrami, dwukondygnacyjna, zwieńczona prostym trójkątnym szczytem. Trzecia kondygnacja wież o ściętych narożach, zwieńczona zdwojonymi hełmami z latarniami.

Bilbiografia

• Wileńska architektura sakralna doby baroku. Dewastacja i restauracja, pod red. Andrei Langera, Dietmara Poppa, Marburg 2005 s. 186-187
• Drema Vladas, Vilniaus Bažnyčios, Vilnius 2007 s. 932-933