Kościół Św. Zofii

Pierwszy kościół na dawnym folwarku Zofiówka został ufundowany przez Zofię Hanlową jako kaplica prywatna i wzniesiony w l. 1570-74 zapewne z drewna. Zniszczony w r. 1672 przez Turków, po odbudowie w w. XVIII miał murowane prezbiterium i drewnianą nawę. Od r. 1817 majątek i kościół były własnością Zakładu św. Kazimierza SS. Miłosierdzia. W l. 60 w. XIX zbudowano murowaną nawę i fasadę. Od r. 1914 kościół był zarządzany przez ks. misjonarzy, a po utworzeniu w r. 1933 parafii św. Wincentego a Paulo pełnił funkcję tymczasowego kościoła parafialnego. Zamknięty w r. 1946 i zamieniony na magazyn, od r. 1992 służy jako cerkiew gr.-kat. Kościół, w obecnym kształcie neobarokowy, składa się z prostokątnej nawy i mniejszego od niej prezbiterium zamkniętego trójbocznie, do którego przylega zakrystia. Nawa podzielona jest parami pilastrów toskańskich, podobnie rozczłonkowane są także elewacje zewnętrzne. Wysoką, trzykondygnacyjną fasadę zdobią figury świętych dłuta Pawła Eutelego.

Artyści i rzemieślnicy

• Eutele Paweł (1804-1889), rzeźbiarz

Bilbiografia

• Rachwał S., Kościółek Św. Zofii we Lwowie (niedoceniony zabytek przeszłości Lwowa), Lwów 1917
• Biernat M., Kościół p.w. św. Zofii, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 19: Kościoły i klasztory Lwowa z okresu przedrozbiorowego (1), Kraków 2011, s. 155-175