Kościół Św. Rodziny i klasztor reformatów

Konwent reformatów we Lwowie erygowano w r. 1895, a w l. 1896-99 wzniesiono przy ul. Janowskiej (obecnie Szewczenki) kościół i klasztor wg proj. Michała Kowalczuka. W r. 1912 zbudowano gmach kolegium serafickiego proj. Franciszka Kwiecińskiego, a w r. 1935 modernistyczną kaplicę przedpogrzebową na pobliskiej działce (proj. Jerzego Gölisa). W r. 1946 reformaci opuścili Lwów; kościół zaadaptowano na klub, a klasztor na hotel robotniczy. W l. 90. w. XX kościół przebudowano na cerkiew prawosławną, wnosząc kopułę nad nawą gł. i mniejsze kopuły nad fasadą. Zespół składa się z kościoła oraz usytuowanego na jego tyłach, trójskrzydłowego klasztoru; na przedłużeniu jednego ze skrzydeł wznosi się prostokątny budynek kolegium. Neobarokowy kościół jest trójnawową halą z zamkniętym trójbocznie prezbiterium, o pilastrowych podziałach wnętrza, nakrytą sklepieniami krzyżowymi i kolebkowymi. Trójosiowa fasada, z portalem ujętym kolumnową edikulą, pierwotnie zwieńczona była szczytem wolutowym.

Artyści i rzemieślnicy

• Kowalczuk Michał (1855-1938), architekt, rzeźbiarz
• Kwieciński Franciszek (zm. 1929), architekt
• Gölis Jerzy Robert (ur. 1905), architekt

Bilbiografia

• Brzezina K., Kościół p.w. św. Rodziny i klasztor OO. Reformatów, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 12: Kościoły i klasztory Lwowa z wieków XIX i XX, Kraków 2004, s. 153-166