Kościół Św. Mikołaja i dawny klasztor trynitarzy

Klasztor trynitarzy na przedmieściu Halickim został ufundowany w r. 1693 przez Mikołaja Strzałkowskiego. Murowany kościół powstał w l. 1739-45, a klasztor w l. 1746-51. Po kasacie konwentu w r. 1783 kościół służył jako parafialny, w l. 1837-48 był pod opieką jezuitów; później pełnił funkcję świątyni uniwersyteckiej. Po r. 1946 kościół został zamieniony na cerkiew (obecnie sobór prawosławny). Zespół składa się z kościoła i gmachu klasztoru na rzucie litery L: jedno ze skrzydeł przylega prostopadle do prezbiterium, drugie jest równoległe do osi nawy, a jego fasada, o dekoracyjnym, edikulowym szczycie, sąsiaduje z fasadą kościoła. Kościół, o prostokątnej nawie z rzędami kaplic bocznych i krótkim prezbiterium flankowanym kaplicami, zachował bogate wyposażenie: m.in. dekorację stiukową (ok. 1746 i 3. ćw. w. XVIII), ołtarze z w. XVIII (m.in. ołtarze boczne, 1745-47, Sebastian Fesinger) oraz manierystyczny ołtarz pasyjny (Szolc-Wolfowiczów) z r. 1599, przeniesiony z katedry łacińskiej.

Bilbiografia

• Smirnow J., Kościół Świętego Mikołaja, „Rocznik Lwowski”, 2008-2009, s. 27-43
• Brzezina-Scheuerer K., Kościół parafialny p.w. św. Mikołaja i dawny klasztor OO. Trynitarzy, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 19: Kościoły i klasztory Lwowa z okresu przedrozbiorowego (1), Kraków 2011, s. 321-347