Kościół Św. Kazimierza i dawny klasztor reformatów (później szarytek)

W r. 1630 we Lwowie powstał konwent reformatów, którego pierwszy, drewniany kościół i klasztor wzniesiono ok. r. 1634 u podnóża Wysokiego Zamku, na gruncie ofiarowanym przez Zofię Daniłowiczową. Murowany kościół i klasztor wzniesiono w l. 1556-64; kościół przebudowano w w. XVIII. Po kasacie konwentu w r. 1783 jego zabudowania przejął ufundowany w r. 1744 przez Franciszka Zawadzkiego zakład wychowawczy dla ubogich szlachcianek, prowadzony przez szarytki. Po II wojnie światowej w dawnym klasztorze ulokowano dom poprawczy, a w kościele magazyn; od r. 2008 świątynia służy jako cerkiew gr.-kat. Zespół tworzą zwrócony na pn. kościół i przylegający do niego od zach. czteroskrzydłowy klasztor z wirydarzem. Kościół prezentuje typowy dla reformatów program architektoniczny i składa się z prostokątnej, ścienno-filarowej nawy i mniejszego, również prostokątnego prezbiterium. Fasadę, w dolnej kondygnacji otoczoną pasowym obramieniem, wieńczy szczyt w formie pilastrowej edikuli ujętej spływami.

Bilbiografia

• Biernat M., Kościół p.w. św. Kazimierza i Zakład Wychowawczy SS. Miłosierdzia (dawny klasztor OO. Reformatów), [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 19: Kościoły i klasztory Lwowa z okresu przedrozbiorowego (1), Kraków 2011, s. 221-248