Kościół Św. Katarzyny i klasztor dominikanek

Klasztor dominikanek powstał na początku w. XVII z fundacji Konstancji Mądrowiczówny i początkowo był drewniany. Murowane zabudowania wraz z kościołem wzniesiono w 3. dekadzie w. XVIII. Po kasacie w r. 1782 majątek przekazano greckokatolickiemu seminarium-duchownemu: klasztor przebudowano, adaptując m.in. na kuchnię, a kościół zamieniono na cerkiew seminaryjną. Uległ on zniszczeniu w r. 1939, a na jego miejscu po wojnie zbudowano inny budynek. Dawny konwent zwrócony był fasadą do ul. Kopernika i składał się z kościoła oraz przyległego doń piętrowego budynku klasztoru, w który włączona była wieża-dzwonnica. Kościół o prostokątnej nawie i półkoliście zamkniętym prezbiterium, miał wnętrze o artykulacji pilastrowej, nakryte sklepieniami krzyżowo-żebrowymi. Jedynym zachowanym elementem zespołu jest trzykondygnacyjna wieża, w szczytowej kondygnacji opięta w narożach pilastrami i kolumnami, zwieńczona attyką i cebulastym hełmem; obecnie mieści Muzeum „Rusałki Dniestrowej”.

Bilbiografia

• Kurzej M., Dawny kościół p.w. św. Katarzyny Sieneńskiej i klasztor SS. Dominikanek (później cerkiew p.w. św. Ducha i greckokatolickie seminarium duchowne), [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 19: Kościoły i klasztory Lwowa z okresu przedrozbiorowego (1), Kraków 2011, s. 215-219