Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii i zespół klasztorny OO. Jezuitów, później Bernardynów

Sambor (Самбір), rejon samborski, obwód lwowski, Ukraina

Pierwszy projekt kościoła wykonał najpewniej J.Sz. Bellotti w r. 1707. Zachowany jest niezrealizowany proj. fasady kościoła z r. 1708 autorstwa J.I. Delamarsa. Świątynia została wybudowana w latach 1721-50. W tej fazie budowy być może uczestniczył ks. Paweł Giżycki (zachowane dwa proj. kościoła z r. 1725). W tym czasie wybudowano również jednoskrzydłowy budynek klasztoru, dostawiony prostopadle do kościoła. Kościół konsekrował bp W.H. Sierakowski w r. 1753. Aż do czasu kasaty jezuickiej, w kościele podejmowano jedynie prace restauracyjne. W l. 1741-73 wybudowano budynek kolegium. Budynek szkoły wzniesiono w oparciu o zachowany proj. J. Karsznickiego z r. 1756. Fabrykę prowadził K. Nowakowski, a później J. Oberlinder z warsztatem. W r. 1773 zniesiono zakon jezuitów, a świątynię zamieniono na magazyn, a klasztor na urząd cyrkularny. W r. 1823 kościół odrestaurowano i przywrócono do kultu, gruntowny remont miał miejsce w l. 1861-65 oraz na pocz. w. XX. W r. 1847 klasztor oddano Bernardynom. W l. 1981-86 świątynię odnowiono i zamieniono na salę koncertową.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Brzezina K., Kościół p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii i zespół klasztorny OO. Jezuitów, później OO. Bernardynów w Samborze, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. III: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 5, Kraków 1997 s. 187-201.
  • Kowalczyk J., Świątynie późnobarokowe na kresach. Kościoły i klasztory w diecezjach na Rusi Koronnej, Warszawa 2006 107