Kościół pw. Trójcy Św. i klasztor Bernardynów

Fundacja placówki zakonnej połączona z wzniesieniem drewnianego kościoła w r. 1630. Murowany kościół budowany od r. 1639 przez nieświeskiego budowniczego Szymona Tarasewicza, w r. 1641 sklepiony, następnie wyposażany. Spalony wraz z klasztorem w r. 1655 przez wojska moskiewskie. Odnowiony przed r. 1671. Murowany, tynkowany, na rzucie krzyża z kaplicami, w systemie ścienno-filarowym. Do fasady dostawiona kwadratowa wieża z kruchtą w przyziemiu. Pomiędzy r. 1754 a r. 1759 powstał chór muzyczny i zespół 10 stiukowych ołtarzy wykonanych przez wileńskich sztukatorów Jana Hedla, Klemensa Winterhaltera i Antoniego Grossmana. W r. 1759 fundowany ołtarz główny. W r. 1851 przewieziono do kościoła wyposażenie ze skasowanego kościoła zakonu w Brześciu Litewskim. Klasztor słonimski skasowany w r. 1864, kościół przeznaczony na cerkiew, wyposażenie rozdane pomiędzy kościoły w mieście. Podczas wojny budynki opuszczone i zajęte przez Niemców na pomieszczenia dla jeńców rosyjskich. Zdewastowany kościół oddany katolikom w r. 1921 jako kościół szkolny, odbudowywany w l. 1927-37 w pozyskaniem starego wyposażenia. Po II wojnie kościół ponownie zajęła cerkiew prawosławna, w trakcie remontu w l. 2006-09 zniszczono rzeźbiarską dekorację ołtarza głównego, w r. 2012 zastąpiono hełm wieży baniastą kopułą.

Artyści i rzemieślnicy

• Tarasewicz Szymon, budowniczy
• Hedel (Hedl) Jan, sztukator
• Winterhalter Klemens, rzeźbiarz i sztukator
• Grossman Antoni, sztukator

Bilbiografia

• Kałamajska-Saeed, M., Kościół p.w. Trójcy Św. i klasztor Bernardynów, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. II: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa nowogródzkiego, red. M. Kałamajska-Saeed, t. 3: Miasto Słonim, Kraków 2013 65-86
• Klasztory bernardyńskie w Polsce w jej granicach historycznych, red. H.E. Wyczawski OFM, Kalwaria Zebrzydowska 1985
• Jamski, P. J., Twórcy wystrojów sztukatorskich w bernardyńskich świątyniach Słonimia w latach 1759-1764, [w:] Litwa i Polska. Dziedzictwo sztuki sakralnej, red. W. Boberski, M. Omilanowska, Warszawa 2004 117-128
• Tyszkiewicz, E., Wiadomość historyczna o zgromadzeniach i fundacjach męskich i żeńskich rzymskokatolickich klasztorów w diecezji wileńskiej, Wilno 1858