Kościół pw. Św. trójcy i klasztor franciszkanów-reformatów

Zakon sprowadzony w r. 1699 przez burmistrza miasta Antoniego Kudeka. Zespół założony wg proj. T. Bellottiego z r. 1707, wzniesiony w l. 1710-16, pod kierunkiem arch. J. Martyna z Kęt. Odnowiony w k. XIX w. i w r. 1920. Rozbudowany w l. 80. XX w. m.in. nowa kaplica wsch. połączona z kościołem, rozbudowa klasztoru i przebudowa dziedzińców. Kościół jednonawowy, trójprzęsłowy, z węższym prezbiterium, zamkniętym prosto, przy nim od zach. zakrystia i przejście do klasztoru. Fasada z niską, kwadratową kruchtą, artykułowana pilastrami, zwieńczona trójkątnym szczytem; pokryta dekoracją malarską, przemalowaną w r. 1920. Kościół poprzedzony dziedzińcem otoczonym murem ze stacjami drogi krzyżowej. Klasztor przylega do zach. ściany kościoła, trzyskrzydłowy, dwukondygnacyjny, z wirydarzem. Kondygnacje wydzielone gzymsem. Wnętrza jedno- (wsch. skrzydło) i dwutraktowe.

Artyści i rzemieślnicy

• Bellotti Tomasso (Tomasz I (1656-1712), architekt
• Martyn z Kęt, budowniczy

Bilbiografia

• Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016 s. 468-469