Kościół pw. Św. Teresy i klasztor karmelitów bosych

Karmelici zostali sprowadzeni do Przemyśla w r. 1620 przez Marcina Krasickiego i początkowo zamieszkali w dworze Jana Leona Herberta. Budowę zespołu rozpoczęto w r. 1623, kościół wzniesiono w l. 1923-30. W r. 1784 zaadaptowano go na cerkiew greckokatolicką (m.in. zabielenie malowideł), w klasztorze urządzono siedzibę bpa i instytucji diecezjalnych. W l. 1817-18 podjęto remont fasady, przekształcono ołtarz w ikonostas, a kompleksowe prace przeprowadzono w r. 1866 m.in. budowa drewnianej kopuły, obniżenie dachów, przekształcenie fasady, dodanie rzeźb na fasadzie i schodach (wyk. J. Markowski) oraz nowa aranżacja wnętrza proj. K. Königa. Konsekrowany w r. 1886. W r. 1945 karmelici ponownie przejęli zespół, a następnie w r. 1950 przeszedł na własność państwa. W l. 1956-66 był świątynią diecezjalną, później zakonną. Klasztor odzyskany w l. 1990-92. W l. 1985-98 przebudowany wg proj. J.T. Frazika, m.in. nowa fasada, likwidacja kopuły, budowa łamanego dachu z wieżyczką na sygnaturkę. Kościół z prezbiterium skierowanym na pd., dwuprzęsłowa bazylika z pseudotranseptem, wydłużonym, dwuprzęsłowym prezbiterium zamkniętym półkoliście, flankowanym przez piętrowe aneksy. Do nawy od zach. przylega kaplica Św. Rafała Kalinowskiego (pierwotnie pw. Św. Mikołaja), wzorowana na kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu. Ściany zakrystii zdobione polichromią wyk. po 1654, przemalowane w 2. poł. w. XVIII. Wyposażenie późnobarokowe.

Artyści i rzemieślnicy

• Markowski Julian (1846-1903), rzeźbiarz
• König Karl (1841-1915), architekt
• Frazik Józef Tomasz (1922-1998), architekt, historyk sztuki

Bilbiografia

• Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016 s. 1108-1109