Kościół pw. św. Michała Archanioła

Pierwotnie cerkiew unicka w miejscu wcześniejszej z pocz. w. XVII, obecna wybudowana w latach 1796-1802 z fundacji Wiktoryna Zaleskiego i Józefa Ossolińskiego w stylu klasycystycznym. Po kasacie unii w r. 1875 świątynia zamieniona na cerkiew prawosławną, po odzyskaniu niepodległości przez Polskę w r. 1918 przejęta przez kościół katolicki. Zdewastowana pod koniec II wojny światowej, odrestaurowana w latach 1990 i 2002. Świątynia założona na planie prostokąta z krótkim sanktuarium zwróconym na zach. Elewacje rozczłonkowane pilastrami, w fasadzie fryz tryglifowo-metopowy zamknięty trójkątnym przyczółkiem, z wysoką ścianką attykową powyżej oraz z wysokim szczytem w kształcie aediculi z sygnaturką w zwieńczeniu. We wnętrzu ściany nawy dzielone pilastrami oraz dekoracją sztukatorską z motywami festonów. Ołtarz główny klasycystyczny kształcie aediculi, z dwoma parami pilastrów toskańskich podtrzymujących trójkątny przyczółek.

Bilbiografia

• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 9, Warszawa 1888 (dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_IX) s. 600-601
• Kalinowska D., Kalinowski Z., Rejowiec dawniej i dzisiaj. Szkice z dziejów, Rejowiec-Lublin 2003