Kościół pw. św. Antoniego Padewskiego i klasztor SS. Miłosierdzia (dawniej OO. Kapucynów)

Klasztor Kapucynów ufundowany w r. 1742 przez Jana Kajetana Jabłonowskiego. Skasowany w r. 1883 i przekazany Siostrom Miłosierdzia. W r. 1757 ukończono budowę murowanego konwentu i rozpoczęto wznoszenie kościoła, konsekrowanego w r. 1763. W r. 1787 planowano przebudowę klasztoru na koszary. Do r. 1793 służył on za magazyn wojskowy, a kościół był współużytkowany przez Siostry i parafię greckokatolicką. W l. 1800-02 i 1820-22 remontowany, 1806 odnowiony. Ostatecznie świątynię przekazano Siostrom w r. 1924. Po r. 1946 klasztor zamieniono na Dom Dziecka, a następnie na więzienie. Kościół orientowany, murowany, tynkowany, jednonawowy, dwuprzęsłowy, z kaplicami bocznymi, z jednoprzęsłowym prezbiterium flankowanym przez kaplice. Za ścianą ołtarzową znacznie węższy i niższy chór zakonny. Fasada dwukondygnacyjna, trójpolowa. Dachy dwuspadowe, kryte blachą. Klasztor murowany, do kościoła przylega od pn., jednopiętrowy, od pd. na rzucie zbliżonym do litery E.

Bilbiografia

• Betlej A., Kościół p.w. Św. Antoniego Padewskiego i klasztor SS. Miłosierdzia (dawniej OO. Kapucynów) w Mariampolu, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 10, Kraków 2002, s. 239-246
• Kowalczyk J., Świątynie późnobarokowe na kresach. Kościoły i klasztory w diecezjach na Rusi Koronnej, Warszawa 2006 14, 16, 18, 36, 75-76, 100, 137