Kościół pw. ŚŚ. Mikołaja i Stanisława oraz klasztor benedyktynek

Benedyktynów do Jarosławia sprowadziła w r. 1611 Anna z Kostków Ostrogska i ufundowała kościół wraz z klasztorem. Kościół wzniesiony w l. 1615-24, rozbudowany w XVII w. Po kasacie józefińskiej klasztor został przejęty przez wojsko austriackie i zamieniony na koszary, a kościół na warsztat i magazyn. W r. 1918 świątynię zajęło Wojsko Polskie. Budynek klasztoru w l. 1930-39 wydzierżawiono salezjanom. W czasie II wojny światowej zespół służył jako więzienie, od r. 1947 jako szkoła z internatem, a od 1988 przedsiębiorstwo. Kościół remontowany w r. 1922 i 1992. Orientowany, jednonawowy, z prezbiterium zamkniętym półkolistą apsydą, ujętym dwukondygnacjowymi kaplicami emporowymi. Wsch. przęsło nawy flankowane przez dwie kopułowe kaplice; od pn. dwuprzęsłową kaplicą, a od pd. kruchtą i niewielkim aneksem. Od zach. dwuwieżowy masyw z przedsionkiem: trzykondygnacyjny, z pięciokondygnacyjnymi wieżami, nakrytymi ostrosłupowymi, łamanymi hełmami. Dachy jedno- i dwuspadowe; nad kaplicami nawy kopuły. Wyposażenie przeniesione z innych kościołów. Klasztor wzniesiony w l. 1935-56 na miejscu drewnianego, rozbudowany po r. 1780. Budynek dwuskrzydłowy, na planie litery L, skrzydło pn. przylega do zach. ściany kościoła. Dwukondygnacyjny, nakryty dachem dwuspadowym. Wnetrza w układzie dwutraktowym.

Bilbiografia

• Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016 467-468