Kościół pw. Niepokalanego Poczęcia Najśw. Marii Panny i klasztor Franciszkanów

Parafia erygowana w r. 1745, kaplica wystawiona w r. 1746. Drewniana, na rzucie ośmioboku, poprzedzona kolumnowym portykiem doryckim, zwieńczonym trójkątnym przyczółkiem z glorią promienistą. W r. 1749 Michał Stanisław Orzeszko fundował drewniany dwuwieżowy kościół dla zakonu franciszkanów, sprowadzonych do miasta w r. 1750. W r. 1830 kościół był w dobrym stanie, skasowany ukazem carskim w r. 1832, kościół przekazano unitom, a klasztor spalono pozostawiając jedynie budynek refektarza. W r. 1863 świątynię przejęli prawosławni, przebudowując na cerkiew. Obecnie brak jakichkolwiek reliktów założenia.

Bilbiografia

• Uchowicz, K., Kościół p.w. Niepokalanego Poczęcia Najśw. Marii Panny i klasztor Franciszkanów w Drohiczynie Poleskim, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. V: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa brzeskolitewskiego, red. A. Oleńska, t. 2, Kraków 2014 145-162
• Makarczyk, J., Kustodia Grodzieńska Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych w latach 1687-1832, Grodno 2006
• Brykowski, R., Drewniana architektura kościelna na ziemiach Wielkiego Księstwa Litewskiego. Rozważania wstępne, [w:] Sztuka ziem wschodnich Rzeczypospolitej XVI-XVIII, red. J. Lileyko, Lublin 2000, s. 211-231 211-251
• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. V, t. 2: Spis kościołów i duchowieństwa diecezji pińskiej (1929-1939). Kościoły parafialne, filialne i kaplice. Duchowieństwo parafialne, oprac. M. Hałaburda, Kraków 2014 85-87