Kościół pw. Bożego Ciała

Kościół usytuowany w pn. części miejscowości, na wzniesieniu. Pierwszy kościół w Ikaźni pw. Św. Ducha fundowany w r. 1501 przez Jana Sapiehę. Na pocz. w. XIX dwukrotnie palony (ok. 1800 i 1812), odbudowany jako drewniany w r. 1814. W pocz. w. XX na miejscu starego wzniesiony nowy murowany kościół. W r. 1948 kościół zamknięty, przeznaczony na skład zboża i magazyn materiałów budowlanych. Oddany w r. 1989 w bardzo złym stanie, wówczas zarejestrowana parafia pw. Bożego Ciała. Po 1990 odrestaurowany. Kościół neoromański. Zwrócony fasadą na płd. Murowany z kamienia i czerwonej cegły, na planie prostokąta, z dwiema wieżami od płd. i z węższym prezbiterium zamkniętym półkolistą absydą, ujętym niższymi prostokątnymi aneksami zakrystyjnymi. Wnętrze trójnawowe, halowe, z transeptem, przekryte kolebkami na gurtach, oświetlone wysokimi oknami zamkniętymi półkoliście; nawa główna otwarta do bocznych arkadami wspartymi na smukłych filarach. Elewacje z kamienia, o podziałach i elementach dekoracyjnych z czerwonej cegły, oszkarpowane, zwieńczone arkadkowym fryzem. Fasada trójosiowa, z czterokondygnacyjnymi wieżami krytymi smukłymi namiotowymi hełmami. Elewacje boczne pięcioosiowe, z przęsłami transeptu pozornie zryzalitowanymi, zwieńczonymi trójkatnymi szczytami. Dachy dwuspadowe kryte blachą.

Bilbiografia

• Fibek OFMCap J., materiały własne
• Lewkowska, A., Lewkowski, J., Walczak, W., Zabytkowe cmentarze na kresach wschodnich drugiej Rzeczypospolitej. Województwo wileńskie na obszarze Republiki Białorusi, Warszawa 2007 s. 121, il. 237