Kościół podominikański pw. św. Mikołaja

Pierwotny drewniany wzniesiony w r. 1416 z fundacji Jana Biskupca, biskupa chełmskiego, spalony w r. 1544, odbudowany w latach 1548-49 w innym miejscu, spalony przez Kozaków w r. 1648. Kolejny z ok. r. 1695 z fundacji Feliksa Potockiego, kasztelana krakowskiego. Istniejący kościół barokowy wzniesiony w latach 1740-50 z fundacji Józefa i Teresy Zuzanny z Kurdwanowskich Kuropatnickich, kasztelanostwa bieckich, konsekrowany w r. 1750, wyposażany do r. 1766. Wielokrotnie remontowany, m.in. 1871, 1894, 1910, po 1919, 1933, 1954 i 1990. Bazylikowy z nieco węższym prezbiterium zamkniętym ścianą prostą, ujętym dwoma dwuprzęsłowymi aneksami: od pd. zakrystia z przedsionkiem, od pn. kaplica. Elewacje artykułowane pilastrami. Fasada oraz elewacja wsch. z trójkątnymi szczytami ujętymi wolutami. Nawa główna nakryta sklepieniem kolebkowym, w pozostałych częściach sklepienia krzyżowe. Ołtarz główny późnobarokowy, 2. poł. w. XVIII, ołtarze boczne z 1. poł. w. XVIII z rzeźbami św. dominikańskich. Liczne epitafia, m.in fundatorów.

Bilbiografia

• Katalog Zabytków sztuki w Polsce, t. 8, Województwo lubelskie, pod red. R. Brykowskiego i E. Smulikowskiej, z. 6, Powiat hrubieszowski, oprac. T. Chrzanowski, M. Kornecki i J. Samek, Warszawa 1964
• Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016 s. 434-435.