Kościół parafiany pw. Najświętszej Panny Marii

Kościół wzniesiono w r. 1773 z fundacji Róży z Rzeczyckich. Prace wykończeniowe we wnętrzu i kompletowanie jego wyposażenia trwały do r. 1781. Na wyposażeniu znajdowały się m.in. zespół trzech barokowych ołtarzy i ambona, z ok. r. 1773-78. Przez cały wiek XIX kościół był utrzymany w dobrym stanie, odnotowano jedynie drobne prace remontowe. W r. 1908 wnętrze pokryto polichromią. W r. 1938 w firmie S. Jagodzińskiego zamówiono dziewięciogłosowe organy. Po opuszczeniu świątyni przez parafian w r. 1944, kościół był dewastowany. W r. 1953 budynek rozebrano. Kościół orientowany, drewniany, na podmurówce, z murowaną zakrystią i skarbcem, z nawą i niższym prezbiterium. Na osi nawy kruchta. Dachy dwuspadowe, nad nawą kryte gontem, nad prezbiterium i zakrystią dachówką. Na kalenicy nawy wieżyczka na sygnaturkę.

Artyści i rzemieślnicy

• Jagodziński Stanisław (1872-1948), organmistrz

Bilbiografia

• Gluzińska A., Kościół parafialny p.w. Najświętszej Panny Marii w Żelechowie Wielkim, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 11, Kraków 2003, s. 349-357