Kościół parafialny pw. Wszystkich Świętych (nowy)

Nowy kościół wzniesiono w r. 1822 z fundacji Kajetana Uruskiego. Budowę zakończono w r. 1825, a w r. 1838 konsekrowano. Na wyposażeniu świątyni odnotowano m.in. trzy ołtarze, murowaną ambonę, organy. W r. 1881 wnętrze zostało pomalowane. W r. 1887 ołtarze poddano konserwacji. W r. 1908 rozważano jej rozbudowę poprzez dobudowanie dwóch bocznych kaplic. Nie doszło jednak do skutku. W r. 1930 przeprowadzono generalny remont kościoła. Świątynia pełniła swoją funkcję do l. ok. 1956-58, następnie została przekształcona na salę gimnastyczną, a od r. 1970 służyła jako skład węgla. W r. 1993 wierni odzyskali kościół i przeprowadzili jego remont. Kościół prezbiterium zwrócony na pn.-zach., murowany, tynkowany. Składający się z trójprzęsłowej nawy i niższego, węższego prezbiterium, zamkniętego trójbocznie. Fasada o dwóch kondygnacjach, różnej szerokości. Dachy dwuspadowe i wielospadowe.

Bilbiografia

• Brzezina K., Kościół parafialny p.w. Wszystkich Świętych w Bukaczowcach, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego*, t. 10, Kraków 2002, s. 81-93