Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Marii Panny, św. Rocha i św. Trójcy na Złotej Górze

Parafia erygowana w r. 1842. Pierwszy drewniany kościół na Złotej Górze zbudowany z fundacji Władysława Jagiełły w końcu w. XIV, spłonął w r. 1409. Na tym miejscu zbudowano w r. 1796 na cmentarzu drewnianą kaplicę. Po zamknięciu kościoła Dominikanów w r. 1832, parafia przeniesiona do kaplicy cmentarnej na Złotej Górce. Nowy kościół murowany zbudowany w l. 1861-64, wg projektu architekta Siwickiego. Murowany, neogotycki, na rzucie prostokąta, jednonawowy, pięcioprzęsłowy, z jednoprzęsłowym znacznie węższym i nieco niższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie, flankowanym aneksami. W fasadzie wtopiona, kwadratowa w rzucie, trójkondygnacyjna wieża. Elewacje opięte przyporami, z charakterystycznymi bardzo dużymi, wydłużonymi oknami zamkniętymi ostrołukowo. Zamknięty przez władze sowieckie w r. 1930, zamieniony na magazyn książek, ponownie otwarty w l. 1942-45, następnie zamknięty. Od r. 1983 uznany za zabytek i restaurowany z przeznaczeniem na salę koncertową, od r. 1991 użytkowany również jako kościół. Obecnie w stanie dobrym.

Artyści i rzemieślnicy

• Siwicki, architekt

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. IV/2, Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji mińskiej (1920, 1922-1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 89-90
• Żyskar F.J., Nasze kościoły. Opis ilustrowany wszystkich kościołów i parafji znajdujących się na obszarach dawnej Polski i ziemiach przyległych, t. 2, Archidjecezja mińska, z. 9, Mińsk-miasto, Warszawa-Petersburg 1914 11-12
• Żyskar F.J., Nasze kościoły. Opis ilustrowany wszystkich kościołów i parafji znajdujących się na obszarach dawnej Polski i ziemiach przyległych, t. 2, Archidjecezja mińska, z. 11, Dekanat Mińsk-miasto, Warszawa-Petersburg 1914 8-13