Kościół parafialny pw. Trójcy Św.

Parafia erygowana w r. 1537 z fundacji królowej Bony wraz z kościołem na rzucie krzyża, który doszczętnie spłonął w r. 1746. Zastąpiony kolejnym, drewnianym, bezwieżonym, na rzucie wydłużonego oktogonu z fundacji Jerzego Flemminga. Wnętrze i strop malowane, wśród wyposażenia 5 ołtarzy. Kościół spłonął w r. 1827, zastąpiony niewielką kaplicą z przeniesieniem części ocalonego wyposażenia, m.in. ołtarza Chrystusa Milatyńskiego. Obecny kościół budowany w l. 1841-48. Klasycystyczny, murowany, na rzucie prostokąta, trójnawowy, halowy, z prosto zamkniętym prezbiterium, niewyodrębnionym w bryle zewnętrznej. Kościół zamknięty w r. 1949, przekazany na magazyn kołchozowy, odzyskany w r. 1988. W stanie bardzo dobrym, po generalnym remoncie w r. 2005.

Bilbiografia

• Zgliński, M., Kościół parafialny p.w. Trójcy Św. w Szereszowie, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. V: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa brzeskolitewskiego, red. A. Oleńska, t. 2, Kraków 2014 341-371
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 11, Warszawa 1890 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XI/) 903
• Hlebowicz, A., Kościół w niewoli. Kościół rzymskokatolicki na Białorusi i Ukrainie w 1988 roku – obsada personalna, „Zeszyty Historyczne”, z. 88, 1989 123-144
• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. V, t. 2: Spis kościołów i duchowieństwa diecezji pińskiej (1929-1939). Kościoły parafialne, filialne i kaplice. Duchowieństwo parafialne, oprac. M. Hałaburda, Kraków 2014 353-356