Kościół parafialny pw. Św. Trójcy

Parafia erygowana zapewne ok. 1550, wzmiankowana od r. 1553. W r. 1595 kościół katolicki oddany kalwinistom. Kolejny kościół wzniesiony w l. 1666-68 kosztem Hieronima Kryspina Kirszensztejna, mieszczący cudowny obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Spalony na początku w. XVIII, odbudowany jako „szopa w szułach, dranicami pokryta”, wyposażenie częściowo przeniesione. Nowy kościół wzniesiony w r. 1746, drewniany, na rzucie krzyża, z dwuwieżową fasadą. Remontowany i przekształcony w 1782 (m.in. przebudowa fasady na jednowieżową), obrabowany w 1804, przebudowany w l. 1891-93. W tym czasie nowe obrazy malowali warszawscy malarze Józef Guranowski (Św. Trójca w ołtarzu głównym) i Wacław Naramowski (Niepokalane Poczęcie). W l. 1802-11 arch. Michał Szulc przygotował plany nowego, murowanego, neoklasycystycznego kościoła, nigdy niezrealizowane. Świątynia spalona w r. 1941 przez wycofujące się wojska sowieckie. Nowy kościół wzniesiony w innej części osady (dawnej części żydowskiej), po r. 2000, w r. 2004 w stanie półsurowym.

Artyści i rzemieślnicy

• Guranowski Józef (1852-1922), malarz
• Naramowski Wacław, malarz
• Szulc Michał (1769-1812), architekt

Bilbiografia

• Zgliński, M., Kościół parafialny p.w. Św. Trójcy w Świsłoczy Wielkiej, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. II: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa nowogródzkiego, red. M. Kałamajska-Saeed, t. 2, Kraków 2006 281-307
• Brykowski, R., Drewniana architektura kościelna na ziemiach Wielkiego Księstwa Litewskiego. Rozważania wstępne, [w:] Sztuka ziem wschodnich Rzeczypospolitej XVI-XVIII, red. J. Lileyko, Lublin 2000, s. 211-231 211-251