Kościół parafialny pw. św. Trójcy

Głębokie (Глыбо́кае), rejon głębocki, obwód witebski, Białoruś

Parafia erygowana w 1628 przez wojewodę mścisławskiego Józefa Korsaka i w 1639 uposażona z funduszu karmelitańskiego z kościołem usytuowanym po wschodniej stronie rynku, naprzeciwko kościoła karmelitów. Kościół murowany w l. 1764-82 staraniem ks. Antoniego Jaszczołta (zm. 1782), ukończony przez jego następcę ks. Michała Fiedorowicza. Nieprzerwanie czynny od czasu fundacji. W latach 1902-08 rozbudowany o nawy boczne, transept, zakrystie i dwie górne kondygnacje wież według projektu Antoniego Dubowika w stylu baroku wileńskiego, wyremontowany 1987-2003. Wzniesiony na sztucznym pagórku, pierwotnie jednonawowy, dwuwieżowy, z apsydialnie zamkniętym prezbiterium zwieńczonym wysokim szczytem na planie półkola. Wysmukła fasada podzielona w wielkim porządku wiązkami pilastrów i ukośnie ustawionymi półfilarami, które akcentują naroża górnych kondygnacji wież oraz lekko wypukłe przęsło środkowe uwieńczone wysokim fantazyjnym szczytem ujętym w wolutowe spływy. Wewnątrz trzy drewniane ołtarze w stylu barokowym, w górnej kondygnacji głównego retabulum słynący łaskami obraz Matki Boskiej Podchórnej (Głębockiej) przeniesiony w 1865 z kościoła odebranego karmelitom.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Boberski W., Jamski P., materiały własne
  • Jagielska B., Barok wileński w XX wieku. Głębokie, Oszmiana, Krewo, [w:] Sztuka Kresów Wschodnich, t. 2, pod red. J.K. Ostrowskiego, Kraków 1996 s. 313-323